De schoenen roepen

‘Als jij en vele anderen in al hun haast de straat herleiden tot een louter functionele ruimte om zich te verplaatsen, weten vooral de kinderen dit te verijdelen. Tussen school en thuis toveren ze de straat om tot een ideale plek om te spelen.’ Een passage in het boek beschrijft hoe kinderen de straat zien als een speeltuin, alsof ze zich in een ‘nietlineaire ruimte’ bevinden. ‘Ze komen en gaan zonder zorgen.’  

Met deze vertaling van Joris Capenberghs is Ode aan het wandelen het eerste boek van de Franse antropoloog en socioloog David Le Breton dat in het Nederlands is verschenen. Le Breton beziet het wandelen vanuit verschillende invalshoeken. Van wat het met je kan doen, waar je mee te maken kunt krijgen tot waar je het voor kunt doen. Een van de redenen om te wandelen kan de pelgrimstocht zijn, maar wandelen is veel breder en groter dan dat alleen. Je kunt ook voetganger zijn in de stad of te voet op ontdekkingsreis gaan in verre oorden. 

Het boek is er duidelijk over: wandelen is universeel en beschikbaar voor velen, al wandelend werd ontdekt en ontgonnen. Wandelen is functioneel. In het huidige tijdsgewricht is het steeds meer een bewuste keuze om juist te gaan wandelen en niet te kiezen voor een andere manier om ergens te komen. Wandelen is geen vervoer: het is beleving, een ervaring, het is ‘zijn’. Een levenshouding. ‘Kuieren en nieuwsgierigheid zijn uiterst waardevol voor je persoonlijke vorming en bieden een leerschool om op je lichaam en al je zintuigen te vertrouwen.’

Ode aan het wandelen komt door de vele bronvermeldingen soms wat wetenschappelijk over. De schrijver haalt veel aan uit boeken en reisverslagen van anderen, soms ook uit boeken van hemzelf. Dit lijkt de lezer een beetje op afstand te plaatsen. Le Breton kijkt naar het wandelen als fenomeen. Als antropoloog bestudeert en beschrijft hij, de lezer kijkt mee. Door de beeldende, haast poëtische schrijfstijl en de vooral voor de enigszins ervaren wandelaars zeer herkenbare verhalen en situaties lijkt het ook wel weer alsof je naar jezelf zit te kijken.

Deze ode is een oproep je (wandel)schoenen aan te trekken en buiten te gaan spelen. Maar eerst even lezen …

David le Breton
Vertaald door Joris Capenberghs
Ode aan het wandelen
Waerbeke
2018
160 pagina’s
€ 22,75
ISBN 9789492494030

Deze boekrecensie verscheen eerder in de Jacobsstaf , kwartaalblad van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob.

Pieter-Bas (1969) liep in 1997 van huis naar Santiago en in 2006 en 2007 de Via de la Plata. In 2010 fietste hij met vouw en dochter van 1,5 van huis naar Compostela (via Valencia) en weer terug. Hierover schreef hij 6500 kilometer fietsen met een peuter. In de jaren daarop fietste hij met zijn gezin, met inmiddels ook een zoon, vele tochten langs bekende en minder bekende (pelgrims)paden en over eigen themaroutes. In Nederland, België, Frankrijk en Spanje. De laatste fietsreis ging van Lageland (bij Groningen) naar Legoland, pelgrimsoord voor de Legoliefhebber. Van 2018 t/m 2022 was Pieter-Bas redacteur en eindredacteur van de Jacobsstaf, het kwartaalblad van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob. In 2021 verscheen – 24 jaar na dato – zijn boek Doorloper, over zijn voetreis naar Compostela.
Berichten gemaakt 6

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven